Robotik teknolojisi, fabrikalardaki montaj hatlarından çıkıp evlerimize, hastanelerimize ve sokaklarımıza doğru hızla ilerlemektedir. Geleceğin robotları sadece ağır, tekrar eden veya tehlikeli işleri (örneğin mayın temizleme veya derin deniz keşifleri) yapan mekanik araçlar değil; yapay zekâ ile donatılmış, insanla etkileşime girebilen otonom sistemler olacaktır. Tıp alanında milimetrik hassasiyetle çalışan cerrahi robotlar, yaşlı bakımında kullanılan insansı (hümanoid) asistanlar ve tarımda hasat yapan dronlar, bu dönüşümün ilk ayak sesleridir. 'Endüstri 4.0' ile birlikte robotların birbiriyle haberleşmesi ve öğrenmesi, üretimde insan gücüne olan ihtiyacı radikal bir şekilde azaltacaktır. Bu durum, 'robotların insanların işini elinden alacağı' korkusunu doğururken, iyimserler robotların insanları sıkıcı işlerden kurtararak yaratıcı ve stratejik alanlara yönelteceğini savunur. Asıl mesele, insan-robot işbirliğinin yasal ve etik sınırlarının nasıl çizileceğidir.